Jean Blaute (73) is een Vlaams gitarist, zanger, componist, producer en media-persoonlijkheid die op elk festival of podium kan opduiken als gastmuzikant of als vrolijke performer die de grappen en de grollen zomaar uit de losse pols voor elk gezelschap kan leveren. Maar, volgens een onbeschroomde bekentenis uit een diepgravend vraaggesprek op de radio, onthield ik ook van deze plezante jongen dat hij verslingerd is aan… pornofilmpjes. Blaute vertelde het zonder blikken of blozen, pornografie is zijn beste remedie tegen stress, het laat hem toe om zich instant te ontspannen, het houdt de mentale vermoeidheid af. In datzelfde interview gaf hij nog een paar tips over de beste pornosites, helaas voor de liefhebbers van het genre onder onze lezers ben ik deze vergeten. Misschien eens googlen op blote Blaute gelinkt aan porno of hem contacteren via Facebook. Maar vergis u niet, Jean Blaute heeft een prachtige vrouw, een Afrikaanse diva van zoveel jaren jonger, met wie hij in de idyllische natuur even buiten Mechelen woont. Ik ken de streek, ik pikte in dezelfde regio mijn blonde schone en geliefde voor het leven op. Tot zover de romantische en geografische overeenstemming tussen mij en die vrijmoedige Jean, niettemin mijn respect voor zijn meer dan pikante bekentenis. Blaute maakte rock and roll van porno.

Toen ik nog verbindingsofficier was bij de Private Veiligheid, moest ik voor mijn moraliteitsonderzoeken soms contact opnemen met een dienst bij de Federale Politie die zich bezig hield met zedenzaken. Op die afdeling waren en verschillende secties, de diversiteit in misdrijven op het seksuele vlak was immers gigantisch, dat noodzaakte een verregaande specialisatie. Ik deed nogal eens opsporingen naar mensen die zich via het internet op aangebrande pistes hadden begeven, gaande van verboden spellekes met kinderen tot gewelddadige erotische scènes, enfin, erg appetijtelijk was dat niet. Maar het telefonische onthaal bij die collega’s vond ik toch zeer merkwaardig, telkens ik belde antwoordde er iemand met zeer opgewekte stem: hallo, met de porno hier!
Echt waar, niet dat ik er permanent vrolijk van werd, maar een tikkeltje hilarisch was het wel. Die gasten zaten daar zodanig tot over hun oren in de smurrie van de internet-pornografie dat ze alle tact en fijngevoeligheid tegenover externen (zoals ik) waren kwijtgespeeld. Misschien was er zelfs een sectie die zich voorstelde als: hallo, met de incest hier. Grapje, hoop ik toch.

Ik schrijf er nu op een eerder plezante manier over, maar toch zat er een schrijnende werkelijkheid achter de meeste dossiers.
Het was mijn taak om kandidaten (m/v) te evalueren die een job zochten in de bewakingssector, zulke mensen moesten uiteraard onberispelijk zijn op het morele vlak. Het is meermaals gebeurd dat zo iemand zijn pootjes bleek verbrand te hebben aan het betreden van “verboden” sites op internet, gaande van kinderporno (tegen betaling!) tot “deelname” in obscure chatsessies aan sadomasochistische bedrijvigheid tot (al dan niet nagespeelde) verkrachtings- en (zogezegd erotische) doodslagscenario’s. Bedenk het en het bestaat. Ik zal nooit die zogezegd brave huisvader vergeten die me wenend aan de telefoon vertelde dat hij er slechts één keer was ingetrapt. Hij was misleid geweest en had zijn bankkaart bovengehaald om telkens nóg iets meer te zien… tot opeens de zedenpolitie aanklopte en zijn PC meteen in beslag nam. Die man heeft mij toen duizend eden gezworen dat hij zelfs nooit ofte nimmer nog een computer in huis zou halen. Tja, tragisch toch.

Ik had ook een jonge collega-ambtenaar die mij op zekere dag in groot vertrouwen iets kwam opbiechten, in de veronderstelling dat ik als officier bij de politie op zijn minst wat goeie raad aan hem kon geven in een zeer netelige kwestie: hij was aangeklaagd wegens het bezoeken van internetsites die gespecialiseerd waren in seks met kinderen. Was me dat verschieten, zo’n brave gast, maar hij leek me… eerlijk. Het onderzoek tegen hem was wel lopende, maar hij had stevige argumenten om de beschuldigingen tegen zijn persoon te ontkrachten, waaronder bij uitstek deze stelling: het vastgestelde feit was eenmalig geweest, de toegang met het verboden “bezoek” was geschied vanop de laptop van zijn vriendin, en nog wel tijdens een nacht dat hij niet bij haar aanwezig was geweest. Dat kon hij perfect bewijzen tegenover mij, dus… zou het kunnen dat zijn partner? Dit was een plausibele veronderstelling, maar zei hij zelf: zij ontkent het formeel, en hij beweerde: er kan toch een stiekeme dief of een hitsige inbreker zijn geweest? Dat kon, en ik wilde zeker in zijn persoonlijke onschuld geloven. Ik mocht me niet uitspreken over de integriteit van zijn vriendin, ik kende haar niet. Maar ondertussen was mijn collega met die aantijging van “kinderporno” wel opgenomen in de databank van de politie. Binnen de perken van de wet heb ik voor hem gedaan wat ik kon om hem hieruit te laten verwijderen, maar ik ben hierin niet geslaagd. Die nefaste en uiteraard beschamende gegevens zaten onwrikbaar aan zijn persoon vastgeplakt, want… door zowel zijn wijkagent als bij een occasionele verkeerscontrole onderweg werd hij hier op hoogst onaangename wijze mee geconfronteerd. Eigenlijk was hij al voor onbepaalde tijd schuldig bevonden terwijl de uitspraak nog altijd op zich liet wachten. Ik ben zelfs niet zeker of die betichting, zelfs bij seponering door het parket, uit zijn dossier bij de politie zal verdwijnen. Dat was ook de mening van de privacy commissie die ik contacteerde, in de hoop om zijn zaak te deblokkeren.
Om maar te zeggen: de hakbijl kan al ongenadig vallen zonder een directe aansprakelijkheid. Voor mij ging die man vrijuit, niet voor mijn collega’s van “hallo met porno”.

Een kameraad die jarenlang mijn “computerdokter” was, deed me eens het volgende verhaal: hij was een PC gaan repareren bij iemand die ik ook kende, de zoon van een vroegere vriendin, en hij had haast tot zijn verbijstering vastgesteld dat die jongen ongeveer… 20 uur per etmaal (24 uur) doorbracht op de pornosites van internet.
Op die manier was zijn computer compleet onbestuurbaar geraakt, dat stikte daar van de virussen, er zaten echt virale kankergezwellen in dat apparaat. Ik herhaal hierbij haast letterlijk het vernietigende verdict van mijn vriend. Dit was – helaas, of hopelijk toch– uniek, luidde zijn diagnose als dokter in de materie, hier had hij te maken met een zieke gebruiker. Ik maak even abstractie van het feit dat mijn maat me dit omwille van de in acht te nemen privacy eigenlijk niet had mogen vertellen, want ik kende de jongen in kwestie vanuit mijn (voorbije) omgang met zijn mama. Toch nog dit, een gortdroog bericht dat ze me een paar jaar geleden stuurde: onze X (20 jaar) is uit het leven gestapt. Exit porno, probleem opgelost, geen dokter had hem blijkbaar kunnen helpen.

Toch beken ik, beste lezers, dat ik ten gronde ook geen mening heb over dit thema, er is voor en er is tegen, maar misschien is het simpeler om voor een prikkelende middenweg te kiezen. Ga bijvoorbeeld eens voor de porno die ge zelf kunt bedenken, in uw gewone dagelijkse leven, als het kan met uw partner, en anders: steeds en vooral met uw fantasie, liefst zonder een hulpstuk van internet. Want wat ge zelf fabriceert, vibreert beter. Speel zo het spel en geniet meer. Gratis raad vanuit de propere pornokamer!