Begin oktober 2025 maakte Pete Hegseth, de Amerikaanse minister van Defensie, een zaal gevuld met 800 (zwaar gedecoreerde) generaals van het leger… compleet sprakeloos. Het werd muisstil. Meer nog, de meesten zaten te bibberen van de schrik, want ze incasseerden de volle lading van hun grote baas. De reden van Hegseth’s tirade: er moest voor eens en altijd een einde gesteld worden aan alle woke-onzin, gedaan met de onnuttige aandacht én uitgaven voor meer gendergelijkheid, diversiteit, inclusie, duurzaamheid, klimaatgekte en andere nonsens. “Back to business”, tierde de minister, de speeltijd is voorbij, wij zijn militairen, geen mietjes. Hegseth ontving geen applaus, de generaals zaten als verlamd. Ze slopen de zaal uit met de staart tussen de benen, ook zij die verkleed waren als vrouw en hun mannelijkheid reeds hadden afgeschreven door hun penis op te rollen en hun ballen weg te bergen.
De Vlaamse media reageerden geschokt, zoveel politieke incorrectheid, die minister was een oorlogsstoker, een extreemrechtse fascist. In Amerika echter werd herademd door een massa mensen, door het gewone volk. Zij mochten weer gezond patriottisch zijn, opkomen voor traditionele waarden, hun vaderland verdedigen met echte soldaten. Over onze slappe kritiek hier dachten zij… niets, of toch: België, is dat de hoofdstad van Brussel? Ach, wij spelen al lang niet meer mee op het wereldtoneel, hoe krampachtig wij ook de oorlog in Gaza willen doen heropflakkeren: ons antisemitisch gekoesterd speeltje. Kon lefgozer Pete Hegseth maar eens langskomen om onze mangos de levieten te lezen, ja hoor, dat staat voor: media, academici en ngo’s, het verzamelde zootje van linkse wereldverbeteraars die perfect garant staan voor onze… ondergang. En voorlopig protesteert zeker de Europese politieke kaste niet. Zij strijden onbezonnen verder voor het aanzwengelen en oppoken van het oorlogslijden in Oekraïne.
Maanden voordien, in het voorjaar van 2025, werden deze laatste bollebozen, die vetbetaalde Eurocratische vechthanen (zonder kam of poten met moraal) zwaar gekapitteld door J.D. Vance, de nieuwe Amerikaanse vice-president. Vance, de verpersoonlijking van de Ameriaanse droom (from a zero to a hero, omhooggekropen vanuit de Zuiderse sloppen), veegde het verzamelde korps van de Eurpopese elite uit voor… nietsnutten, die bezig waren met hun rijke traditie van ethisch-conservatieve waarden te laten verloren gaan en daardoor hun nobele beschaving dreigden kwijt te spelen. Bijna letterlijk wilde Vance zeggen: Europa, hef uw luie kloten op en doe iets aan dit doemscenario. Tussen de regels stond er levensgroot te lezen: stop met uw hippe spellekes, uw woke hobby’s, uw bezetenheid met regelneverij (het virus van regulitis), uw klimaatobsessie en uw duurzaamheidsziekte, uw gekanker over racisme en discriminatie, uw geklooi met kolonialisme én uw gespuw op de… oorspronkelijke burgers van het Europese continent. Make Europe grait again… Dankuwel Vance!
Maar ik vrees dat deze politieke potverteerders hier geen boodschap aan hadden. De spiegel die vice-president Vance hen voorhield duwden zij met misprijzen weg. Dat zelfbeeld beviel hen niet. Liever hadden zij het over de verbale gewelddadigheid van die (fascistische) aanhanger van de nieuwe… Hitler, zijnde president Trump. Zij miskenden nog dat het de grote Oranje Man was die een voorlopig bestand op Gaza ging regelen, die zich (als eerste en enige) bleef inzetten voor een vrede tussen Oekraïne en Rusland, die de wapens deed zwijgen in Oost-Congo en tussen India versus Pakistan, die doorging met de genocide in Soedan te benoemen en te bekampen, die de gruwel van de moslimfundamentalisten in Nigeria op de onderhandelingsagenda durfde te zetten (inclusief zijn felle aanklacht tegen de roof van minderjarige meisjes uit de scholen om als sekslavinnen voor de jihadis te dienen), die de extremistische president van Zuid-Afrika met zijn racistisch regime (tegen de blanken) tijdens een gezamenlijke persconferentie verantwoordelijk stelde voor de plaasmoorden (dodelijk geweld met onmenselijke folteringen door de zwarten op de van oorsprong westerse boeren en hun gezinnen)… te veel van het goede (!) om op te noemen. Merci meneer de president, waardig 1ste burger van de wereld.
De laatste berichten die ons vanuit Amerika bereiken, klinken als volgt: Europa lijdt aan beschavingserosie. Wij verloochenen te samen met onze geschiedenis ook onze cultuur, wij smijten onze waardighied weg. Wij laten ons opslokken door het monster van de massamigratie, door het spook van de islam, door een (zelfs vrolijke) zelfvernietiging van onze eigen soort, door de haat voor onze geboren aard, onze natuurlijke identiteit, onze welvaart die ons in de schoot werd geworpen… dankzij bloed, zweet en tranen van onze ouders, onze grootouders, ons zwoegend voorgeslacht.
Ook met de visionaire Elon Musk wordt hier graag gelachen. Die gigant sympathiseert immers openlijk met de partijen die zich in Europa rechts van het centrum bevinden: zijn duiding als de ultieme kans voor de gewone Europeanen om vooralsnog het tij te keren, om weer een cultureel en economisch welvarende werelddeel te worden.
Ik betwijfel sterk of we het nog gaan redden. Ik schat onze kansen nog slechts op 30 procent. Als we onze dwaze, verwaande en dictatoriale Eurocraten nog langer laten begaan, zullen we binnenkort niet meer kunnen rekenen op die reddende hand van de Amerikanen. Dan landen hier zelfs niet de hulken van Rusland, maar de horden van… China. Dan is het feestje uit voor ons als verwende Westerlingen. Om te beginnen zullen dan de treinen rijden naar de kampen, neen, in eerste instantie niet voor ons.
Wij worden het nieuwe (nuttige en nodige) werkvee, maar voor de slaven van een verslagen islam. Valt dit toch nog te interpreteren als winst? Wij ontsnappen immers aan de dodelijke cholera van het kalifaat en krijgen (na corona) slechts de besmettelijke pest van de Chinezen. Maar vanuit Amerika arriveert dan geen hulp meer. Hun vaccins blijven exclusief bestemd voor intern gebruik. Hun moederland Europa mag dan afsterven. Onze droefnis zal geenszins hun gemoed raken, om onze weerloze lafheid zullen zij niet wenen. Hier zal geweeklaag weerklinken, aan niemand anders te danken dan aan onze woke linkie-winkies en aan de onuitstaanbare salonpronkers van de Europese deugelite.