Schrijven uit liefde, om het leven te vieren. Om de vrijheid en de blijheid gelijk te geven. Om de dood te weren, om met woorden onze dromen te realiseren. Ik schrijf haar teder neer, om hier bij haar te blijven, met het lichaam van mijn taal. Zij begeeft en bekent, ze tekent present.
Tafel- en feestrede uitgesproken in het landhuis te Leest, ter gelegenheid van ons huwelijk op zaterdag 26 september 2020
Even een woordje tussendoor, vooral gericht aan Barry en Katoke, op deze bijzondere dag, ter gelegenheid van een uitzonderlijke en zeker …
Voorbije zaterdag was dan de grootste blije dag, ik ben ongelooflijk (!) getrouwd met mijn schone geliefde Nathalie. Het was een uitzonderlijk feest, met haast geen genodigden, enkel onze kinderen Barry en Katoke waren aanwezig, twee stille getuigen bij deze …
Eergisterennacht verstijfde ik plots in mijn slaap, er ging opeens een hevige schok door mijn lijf. Er stond iemand in de slaapkamer, pal naast mijn bed. Ik keek met verbijsterde ogen naar een persoon, levensgroot, in donkere kleren en met …
Simonne was ooit mijn naaste buurvrouw, ze woonde met haar man Fons in het appartement dat haaks aan mijn studio paalde. We waren zijburen. Het betrof een ouder koppel, in leeftijd hadden ze bijna mijn ouders kunnen zijn.
Van in …
Toen ik een jaar of 15 was worstelde ik nogal flink met mijn hormonen. Het was een strijd die ik niet kon winnen, de erotische demonen gingen vaak met mij aan de haal. Dat was toen dagelijks een helse wirwar …
Als ik over mijn kinder- en jeugdjaren in Baalrode schrijf mag ik zeker mijn buurmeisje Jeanneke niet vergeten. Zij was één jaartje jonger dan ik en zowat mijn vaste speelkameraadje als de buurjongens er niet waren. Jeanneke was een makkelijk …
Een van mijn beste jeugdkameraden in Baalrode was Siegfried, de jongste zoon van de hoofdonderwijzer van de dorpsschool. De familie van Siegfried behoorde tot de hogere klasse in Baalrode. Daar is gewoon geen ander woord voor, Baalrode kende indertijd immers …
Gisteren was het 3 september, de tweede verjaardag van het overlijden van Vinnie. Vandaag gaan we dan het derde jaar zonder onze jongen in.
Men zegt soms dat een rouwproces twee jaar duurt, daar klopt dus niks van, ik spreek …
Mijn leven staat heden op zijn kop, de dood heerst vanuit een akelig vers verleden. Het is volgens datum exact twee jaar geleden dat Vinnie zijn allerlaatste nog net heldere dag beleefde. Op vrijdag 31 augustus 2018 nam hij afscheid …
In mijn geboortedorp Baalrode was leeftijdsgenoot Antoine mijn beste kameraad. In ons plaatselijke brabbeltaaltje noemden wij hem Toing, soms Toinkes. Vraag me niet vanwaar die verbastering kwam, ik weet ook dat het zo goed als onuitspreekbaar is voor niet-dorpelingen, maar …