Herman Pleij (82), gewezen professor middeleeuwse letterkunde aan de universiteit van Amsterdam, heeft het seksuele leven en de erotiek in het algemeen van onze medemensen die leefden in de 16^de eeuw (rond 1500) onder de loupe genomen en er daarna een dik boek van meer dan 400 bladzijden over geschreven. Als u nog meer van seks houdt dan ik, dan mag u het zelf grondig doornemen, maar als u uw tijd liever besteedt aan de eigen wellustige praktijk in bed, dan kan u volstaan met mijn column te lezen. Want ik heb het hier compact voor u samengevat. Wees gerust, ik heb de theoretische uitweidingen zoveel mogelijk geweerd. Ik laat het liever spatten en spetteren, want dat was blijkbaar meer dan een hobby voor die middeleeuwse seksridders en hun gewillige minnaressen, thuis en op verplaatsing, dat maakte niet uit. “Lans en schede” stonden overal paraat.

De daad van lichamelijk beminnen was voor die lieden (500 jaar geleden) blijkbaar zowel van banale als van sacrale aard. Maar één ding was zeker, althans volgens onze geleerde professor: er werd daar tegen de sterren op bepoteld en gevogeld. Men ging even vaak van bil als men at of dronk, het stak zeker niet zo nauw of men het deed met de echtelijke man of vrouw. Zelfs seks onder lichtelijke dwang leek (wettelijk) te verdedigen en het strafste van al: de geestelijken deden het nog meer dan de gewone mensen, want die laatsten moesten voor en na het poepen ook nog werken voor hun dagelijks brood. Kerk en kloosters leken – zeker volgens onze actuele ogen – ware oorden van verderf, maar in die tijden hoorde dat er gewoon bij. Vader abt deed het met zuster overste, de monniken kropen dagelijks op mekaar. De nonnen speelden niet alleen veelvuldig met zichzelf maar ook met de novicen, speels bedachte dildo’s en vibrators hoorden bij hun creatieve seksspel, er werden gang-bangs in de kapel georganiseerd, maar let wel: steeds vergezeld van gebed en ingekleed (ook als het uitgekleed was) in katholieke zalvingen en christelijke rituelen waarbij de lichamelijke climax met het uitstorten van de goddelijke melk onze devote broeders dichter bij de Verlosser brachten. En de vereniging met hun bruidegom Jezus ging voor de zusterkes doorgaans gepaard met een ganse reeks orgasmes, ze moesten immers met iets hun zaligheid verdienen, dus waarom niet het aangename met het nuttige “paren” (dat laatste graag met gezonde jonge paters).

Tja, beste lezers, u zult allicht denken dat ik hier overdrijf, dat ik mijn seksuele wensen voor werkelijkheid neem, dat ik mijn hitsige fantasieën op de wilde middeleeuwen projecteer, maar niks is minder waar. Het staat allemaal te lezen in het boek “Oefeningen in Genot – Liefde en lust in de late Middeleeuwen” van onze geleerde seksprofessor Herman Pleij. Ik moest enkel de hoofdzaken overschrijven, de meest gore details heb ik echter weggelaten. Ik ben immers geen professor die zich onder het mom van wetenschappelijkheid voor niks moet generen (nietwaar Herman?). Ach, die nog niet zo verre voorouders van ons kunnen er maar plezier van hebben gehad, zeker de kloosterlingen, priesters, bisschoppen, kardinalen en pausen, enz. Was dat niet de perfecte manier om de handen van kinderen en gehandicapten af te houden? Ze konden toch beter hun sappen onderling uitwisselen, desnoods een kelk en kruisbeeld bespatten of het altaar bevlekken en na de lusten weer rustig aan het bidwerk gaan. Wat een zegen voor de mensheid moet dat niet geweest zijn. Wij denken dat we slim zijn met ons internet, maar zij losten alles gewoon op met interne seks. De Kerk (volgens Pleij) was een echte voorloper wat betreft de seksuele emancipatie van de burgerbevolking. Later werd helaas de klok weer teruggedraaid, maar daar werken wij nu dan maar aan, ja dus: u en ik.

Na de ordes van de kattenkoppen (= katholieken) volgden de adel en de aristocraten in de sociale hiërarchie, daarna kwam het gewone klootjesvolk (99% van de middeleeuwse populatie). Maar… deze twee streng en strikt onderscheiden categorieën deden niks anders dan gehoorzaam en gezagsgetrouw het als perfect omschreven seksvoorbeeld van de Kerk volgen. Dat wil samengevat zeggen – ik citeer hier vrij naar Herman Pleij die ons het Hooglied uit de Bijbel voorschotelt – vogelen zult gijlie, gij lieden des volk dat voorzien is van ooren ende pooten om den liefde te bedrieven.
Ik hoef dit niet te vertalen, het late Middeleeuwen-Nederlands staat reeds dicht bij onze huidig spraakgebruik, daarbij de liefdestaal is universeel. Jawel, daarmee was allicht de deur opengezet voor de meest baldadige seks uit de geschiedenis der mensheid. Zowat alle klassen onder de bevolking kregen een onbeperkt geile vrijgeleide om er vrolijk op los te neuken, om te beginnen werd in vooraanstaande kringen met de zogezegd kinderachtige  blinddoekspellekes aan groepseks gedaan. Wel (benadrukt Pleij) met een eerste democratische aanzet: ook de knapste kamermeisjes mochten deelnemen aan de pret en zelfs (aantrekkelijke) keukenmeiden werden betrokken bij de uitgewisselde betrekkingen, voor de discretie en de hygiëne zag een butler (homo) toe op het gebeuren (de geburen mochten niks weten). Vervolgens werd de – van vuile paters ontleende – partnerruil uitgevonden onder het plebs (= de laagste soort: marginalen, doppers, stropers en strippers), tenslotte werd niet alleen de straat- maar ook de keukenprostitutie voor wettelijk verklaard.
Zelfs huisvrouwen mochten thuis ontvangen, een verzetje voor een centje, terwijl hun mannen in veld en weide kwistig rondschoten met hun zaad, de gewassen kleurden wit van de hete neerslag.

Professor Pleij haalt ook wel eens “plezier met dieren” aan, maar daarin ga ik liever niet mee, want dat was soms bij de beesten af. Ik beperk me hier tot de propere opsommingen: al wat van waarde was voor de vooruitgang van onze beschaving. U zal merken dat de seksuele cultuur én progressie om te beginnen in gang werd gezet door wat men noemt “onze heilige moeder de Kerk”. Met als voortrekkers illustere en zelfs heilig verklaarde personages die het proces van eenzaam aftrekken en intiem opstrelen hebben omhooggetild naar een onderlinge erotische communicatie tot heil en geil der mensheid. Het is uiteraard normaal dat er nadien een lichte terugval is gekomen. De excessen waren soms te gortig geworden. Maar zoals gezegd: het is nu terug aan ons om dat christelijke pionierswerk weer op te pikken. En het goddelijke genot die plaats te geven waar het hoort: in ons huisaltaar thuis.

Met dank aan die eminente professor Pleij voor zijn heet en hijgerig beschreven late Middeleeuwen. Zo mooi om weten dat die “Oefeningen in Genot” per definitie een oerboek vormen: de wortels van elke mens (van vroeger tot vandaag) liggen in de seks. Beste lezers: maak er snel werk van!